Ekologiczna uprawa papryki
Ekologiczna uprawa papryki

Papryka roczna (Capsicum annum) należy do rodziny psiankowatych i jest jednoroczną rośliną warzywną. Nadaje się zarówno do bezpośredniego spożycia jak i dla przetwórstwa. Jest to roślina o sporych wymaganiach zarówno glebowych (gleba żyzna, bogata w próchnicę, przepuszczalna i wilgotna) jak i cieplnych (najlepiej rośnie w temperaturze 18-32oC). Najlepszymi miejscami do jej sadzenia są stanowiska dobrze nasłonecznione i osłonięte od wiatru. Podłoże powinno mieć odczyn obojętny do lekko kwaśnego.

Przygotowanie rozsady i sadzenie papryki

W naszych warunkach klimatycznych paprykę uprawia się tylko z rozsady. Nasiona wysiewa się do pojemników z torfem wysokim (o obojętnym pH), brykietowanym lub z substratem kokosowym (można stosować ich mieszanki). Bardzo ważna jest temperatura otoczenia, która powinna oscylować w granicach 22oC, gdy nasiona zostały wysiane i wzrosnąć nawet do 27oC wówczas, gdy pojawią się już roślinki. Do tego odpowiednio wysoka wilgotność powietrza (65-75%). Papryka nie znosi przesuszenia, dlatego podłoże musi być wciąż wilgotne. Nie można jej również przelewać, grozi to bowiem błyskawicznym pojawieniem się grzybów. Gdy siewki mają już dwa listki można je przepikować do osobnych pojemników. Świetnie nadają się do tego pojemniki po dużych jogurtach lub śmietanie. Można oczywiście zakupić specjalne dla rozsady w sklepach ogrodniczych. Rozsada powinna stać w miejscu z maksymalnym naświetleniem. Dobrze jest postawić pojemniki na południowym parapecie okna. Nie mogą stać zbyt blisko siebie, gdyż rośliny będą się nadmiernie wyciągały konkurując o światło.

Paprykę wysadza się w ogrzewanych tunelach już w marcu (temperatura minimum 17oC), w tunelach nieogrzewanych na przełomie kwietnia i maja a w gruncie pod koniec maja. Sadzonki powinny mieć wówczas sześć wykształconych liści. Generalnie papryki się nie palikuje. Ale często ma tyle dużych i dorodnych owoców, że może się przy silnym wietrze złamać, dlatego w gruncie dobrze jest jednak paliki stosować.

Nawożenie papryki

Papryka rośnie dobrze zarówno na glebach ciężkich jak i lekkich, o niewysokim poziomie wód gruntowych i obojętnym lub lekko kwaśnym odczynie pH. A że w Polsce przeważają gleby kwaśne, dobrze jest co kilka lat stosować wapno na przemian ze stosowaniem poplonu (gorczycy) i obornika (dobrze przekompostowanym), które to zabiegi dodatkowo ograniczają rozwój chorób naczyniowych.

Jako poplon i przedplon, w celu użyźnienia podłoża, powinno się również stosować mieszanki nawozów zielonych. Świetnym rozwiązaniem jest również obornik suszony lub granulowany, jeśli nie mamy dostępu do tego świeżego. Mają one również i tę zaletę, że pozbawione są przykrego zapachu.

Papryka jest warzywem o dużych wymaganiach pokarmowych, dlatego ważne jest by co roku wiosną podłoże zostało zasilone sporą warstwą wartościowego kompostu, najlepiej wieloskładnikowego z dużą domieszką liści (szczególnie liście buku tworzą dobrą jakościowo próchnicę). Jeśli mamy możliwość wyprodukowania lub zakupu, to idealnym nawozem dla papryki jest również wermikompost (tworzony przy udziale dżdżownic) a także wszelkie nawozy humusowe.

Nawadnianie papryki

Papryka kocha słońce, ale kocha również wodę. Nie oznacza to jednak, że możemy ją podlewać bez stosowania żadnych zasad. By cieszyć się obfitymi i zdrowymi plonami, trzeba wiedzieć jak paprykę podlewać.

Przez pierwszych kilka tygodni po posadzeniu papryka nie powinna być intensywnie podlewana, tylko tyle by podłoże nie było suche. To bowiem warunkuje czy szybko i mocno się ukorzeni, czy też większość energii poświęci na tworzenie zielonej masy, co nie jest korzystne.

Na glebach ciężkich dawki wody powinny być większe o mniejszej częstotliwości podlewania a na glebach lekkich wskazane jest by podlewać częściej, ale mniejszą ilością wody. Nadmiar wody w podłożu przyczynia się do powstawania infekcji korzeni powodowanej przez werticiliozę a także do nadmiernego rozgałęziania się pędów. Zaczynają również pojawiać się ślimaki bezskorupkowe, które uszkadzają rośliny. Niedobór wody szybko prowadzi do zahamowania wzrostu roślin. Owoce są mniejsze i dużo mniej mięsiste. 

Uprawa współrzędna

Bardzo ważne w ekologicznej uprawie papryki jest tzw. dobre sąsiedztwo. Warzywo rośnie najlepiej posadzone obok pomidorów, kalarepy lub ogórków. Nie powinno się go sadzić w sąsiedztwie fasoli. Źle znosi również towarzystwo roślin z rodziny krzyżowych. Mowa tu o rzodkwi, rzodkiewce czy roślinach kapustnych. Rośliny te opóźniają kwitnienie papryki. 

Zintegrowany system ochrony papryki przed agrofagami

Papryka uprawiana w Polsce narażona jest na liczne choroby oraz szkodniki. By zapewnić wysokie i zdrowe plony a jednocześnie nie stosować chemicznych środków ochrony roślin, konieczne jest stosowanie zintegrowanego systemu ochrony, łączącego w sobie kilka metod.

Jeśli połączymy kilka naturalnych metod uprawy papryki, bez problemu powinniśmy zebrać bardzo obfite, zdrowe a jednocześnie ekologiczne plony:

  • podstawową zasadą, którą należy stosować przy zakładaniu uprawy papryki jest korzystanie ze zdrowego materiału siewnego (jeśli rozsadę produkujemy samodzielnie) lub zdrowych sadzonek. Już to daje spore gwarancje, że rośliny będą zdrowo się rozwijały,
  • papryka to roślina niezwykle wrażliwa na choroby, dlatego kolejnym ważnym aspektem jej uprawy jest dezynfekcja. Mowa tu zarówno o dezynfekcji narzędzi używanych przy sadzeniu jak i tuneli czy szklarni, jeśli nasze uprawy tam będą prowadzone. Mocno ograniczy to występowanie zarówno patogenów jak i szkodników,
  • podłoże do wysiewu nasion powinno być używane tylko jeden raz. Jeśli chcemy użyć je ponownie, powinno zostać zdezynfekowane,
  • ogromny wpływ na rozwój roślin ma odpowiednie nawożenie. Zapewni ono prawidłowy wzrost i wzmocni naturalną odporność papryki,
  • kolejną zasadą jest systematyczny monitoring naszej uprawy a także umiejętność zdiagnozowania objawów, które występują po ataku poszczególnych chorób lub szkodników.
do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl